Pit

Mijn man is er eentje met pit, zo eentje met een drukke baan op een hele hoge school en nog drukkere nevenactiviteiten in het besturen van waterschappen en rekenkamers en andere belangrijke mannendingen als voetbal kijken en Ajax en voetbal en voetbal. Toch vindt hij tijd voor het meest ongezellige in het mannenleven: de boodschappen. Die is zijn rouwende vrouw namelijk vergeten in haar eenvoudig vrouwenbestaan van alleen een beetje zorgen voor huis en tuin en poezen en vriendinnen.

Lopen we met kratten lege waterflessen langs de glasbak, worden we aangesproken door een vrouw.
‘Heeft u een koffiemelkflesje voor me?’
Man loopt door, heeft hier geen tijd voor, vrouw blijft staan, is veuls te nieuwsgierig.
De vrouw leunt over het stuur van haar fiets en tuurt in mijn krat. Ze schudt haar hoofd. Wie drinkt er nou water uit een fles als er vers water van de beste kwaliteit ter wereld gratis uit de kraan komt.
‘Een koffiemelkflesje zit er niet bij.’
Onder haar teleurgestelde blik krijg ik een acute aanval van verdediging, maar weet niets te verzinnen dat mijn drankgedrag verklaart, noch die foute plastic flessen.
Ook zij voelt zich geroepen tot nadere uitleg. Zij is sneller dan ik, stond al langer te broeden bij die bak.
‘Ik gebruik die koffiemelkflesjes voor sap maken.’
Wie maakt er nou sap in een koffiemelkflesje? Om hierachter te komen volg ik het voorbeeld van mijn nieuwe dierenarts en kijk en wat zie ik. Het open gezicht van iemand die altijd buiten is en weet wat voor weer het is. Daarbij draagt ze een knalrode jas die alle spreeuwen op het land afschrikt dan wel aantrekt.

‘Ik heb bessen op het land en daar maak ik sap van en daar verzamel ik altijd koffiemelkflesjes voor, anders kom ik tekort tegen de tijd dat ik sap heb.’
Ik heb tijden meegemaakt dat bessensap normaal was, zij het niet in koffiemelkflesjes.
‘Ik had een keer keelontsteking en toen kreeg ik van een boerin waar wij kampeerden eigengemaakt bessensap.’
Mijn actuele boerin knikt instemmend.
‘Bessensap is overal goed voor, maar niemand maakt het nog en nou krijgen ze de gekste ziektes.’
Nu begint zij mij te bekijken. Dit doet ze behoorlijk lang. Van de weeromstuit kijk ik haar ook diep in de ogen, bruine ogen met gouden draadjes. We zijn nu zo close dat ik haar diepste geheim voel aankomen.
Haar sapgeheim.

‘De bessen moeten op zacht vuur langzaam inkoken en afkoelen en dan pas suiker erbij, nooit suiker meekoken!’ Ze kijkt me hierbij streng aan of ik van suiker ben.’Als het sap is afgekoeld vul je de flessen. Mijn moeder deed dat in grote flessen, die had een groot gezin, dat kwam wel op. Ik ben alleen en dan is die fles bedorven voor ik hem leeg heb.’
‘Vandaar dat u koffiemelkflesjes wilt.’
Haar gezicht breekt open.
‘Inderdaad! En dat kleine plastic waterflesje van u heb ik niks aan, want dat wordt ribbelig, dat heb ik vorig jaar geprobeerd.’
Ze kent de inhoud van mijn krat van hoog tot laag en weet ook de oplossing hoe ik van mijn waterprobleem af kan komen.

‘Als u nu ook bessensap gaat maken, moet u het wel zeven. Er mag geen pit meer inzitten als het in de fles gaat, dat had mijn moeder een keer.’
Dit maakt benieuwd naar het diepste geheim.
‘In de kelder stonden al onze flessen op een rij. Mijn moeder stond er net voor en toen ‘paf!’schoot een kurk recht omhoog als een kogel, rakelings langs haar oog. Dat kwam door die pit in dat sap.’
Ze knikt ter onderstreping. Dan kijkt ze weg, de verte in.
‘Is die ijsberende man van u?’
Ik was hem totaal vergeten.
‘U moest maar gauw naar hem toe!’
Ze ziet in één oogopslag dat mijn man er eentje met pit is.

16 thoughts on “Pit

  1. Kees Versluis

    Bij de Betuwe werd bessensap gemaakt. Met stoom werdende gemalen bessen verhit en gestort in grote doeken. Dan kwam er een geperforeerde plaat op en vervolgens weer een doek. Zo werd een stapel gebouwd en dan werd het uitgeperst. Sterke mannen klopten de doeken met de pittenkoek uit. Na afkoelen werd er suiker bij gedaan. Dus ook industrieel werd bessensap op de goede manier gemaakt. Zelf gezien.Prachtig einde van jouw verhaal.

    Reply
  2. Ellie Schmitz

    Wat weer een heerlijk verhaal Anne, met plezier gelezen! Het ‘zette mij’ ook meteen terug naar mijn jeugd! Toentertijd kwamen tantes al bessensap brengen voor mijn altijd zieke papaatje!

    Reply
    1. Anne Post author

      wel een aansporing om toch ook zelf eens bessensap te maken, het klinkt of het best te doen is voor een oen in de keuken, waarmee ik mezelf bedoel hoor 🙂

      Reply
  3. Jannie Harmsen

    Ik heb een keer noodgedwongen rode- bessensap gemaakt, omdat de buren per ongeluk de diepvries hadden uitgeschakeld voor ze op vakantie gingen. Omdat ik een oogje in het zeil hield en de diepvries dus ook, zag ik dat daar een aardig voorraadje in lag dat al gedeeltelijk ontdooid was. ik was er een middagje zoet mee, maar het resultaat van mijn werk werd rijkelijk beloond met de complimenten die ik later voor het lekkere sap in ontvangst mocht nemen! 🙂

    Reply
  4. athy van meerkerk

    Anne, uit het leven gegrepen en smakelijk opgedist, met pit. En doe je ijsberende man de groeten. Hij weet vast niet meer hoe ik er uit zie al hebben we even gepraat maar zijn hoofd zou ik wel herkennen. Groeten dus… Dagdag.

    Reply
    1. Anne Post author

      je had wel indruk gemaakt Athy! ‘stijlvol’, en dat is een bijzonder compliment van min ijsbeer…
      en heel leuk hoe je de woorden telkens weer vindt om zo kernachtig te reageren, lady met pit!

      Reply
  5. Marjolein

    Ach die man – met pit (dus pas op voor exploderende kurk) is zo mooi dat hij rustig een tijd oogstrelend mag drentelen. Ik denk dat hij daar menig vrouw een plezier mee doet 🙂

    Heerlijk verhaal, brengt mij meteen terug naar vroeger!

    Reply
  6. Anne Post author

    haha, ja, die man van mij is echt een plaatje! en goed gezien van die kurk ivm zijn pit 😉

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *