Dromen

Dromen
op weg naar dromenland ~Anne Vellinga ~ pentekening

Dromen gaan voorbij grenzen, een buitenkansje in tijden van isolatie. De vraag is hoe je aan dromen komt. Dat was het hele probleem toen Bonnie mij als dromenvanger koos. Ik moest bekennen dat ik sinds mijn puberteit niet meer droomde. Tot mijn geluk wist zij hoe ik ze kon oproepen en dat is gelijk een tip als je ondanks rondwarende Corona toch op avontuur wilt: ‘leg een schriftje naast je bed met een potlood, dan weet je onderbewuste dat het menens is en ga je dromen onthouden.’
Niet dus.

Na een week zou ik Bonnie mijn dromen vertellen en zou zij openbaren welke schatten in mijn onderbewuste opgeslagen waren. Dat klonk als het sprookje van Vrouw Holle: het meisje duikt de put in, plukt appels, haalt broden uit de oven en komt bij de koningin van de Onderwereld voor een toptoekomst. Bonnie was mijn Vrouw Holle.

In mijn enthousiasme kocht ik een schrift zonder lijntjes en gelijk ook een kleurdoos. Ik zou niet onderdoen voor de dromenvanger van Jung. Ik legde mijn instrumentaria op het tafeltje naast mijn bed. Zeven nachten, zeven kansen, zeven keer niks. Met hangend hoofd ging ik naar mijn vriendin. Bonnie was onverwacht enthousiast.

‘Anne, je bent lijkwit! Je onderbewustzijn draait op volle toeren! Jij hebt dat niet door omdat het onbewust is, maar het is zonneklaar!’
Volgens Bonnie had ik een IJzeren Gordijn om te voorkomen dat mijn verborgen schatten ontsnapten. Dat was het mooie van Bonnie, zij wist hoe het onderbewust toegaat. Ze wist ook de remedie.

Als potlood en papier niet genoeg zijn, moet er kaarslicht bij, wierook en een kop droomthee en dan pas slapen. Althans, dat is de bedoeling.
Kon ik de eerste week niet slapen van de spanning welke geheimen boven zouden drijven, de tweede moest ik drie keer plassen van één kop droomthee. De laatste ochtend herinnerde ik me net op tijd het belangrijkste advies: niet meteen gaan staan, zelfs niet draaien, blijf liggen zoals je ligt. Het hele geheim!
De zevende ochtend bleef ik krampachtig liggen zoals ik lag en wist mijn droom. Een flard.

Op de fiets probeerde ik me meer te herinneren. Dat lukte voor geen meter. Racend over Overtoom en Leidse Plein was ik opgelucht dat ik nu tenminste iets had en dat het onschuldig was, niet gelijk iets met seks, moord of geld. Bonnie hoefde niet meteen in mijn diepste roerselen te gaan wroeten met die vlijmscherpe blik en kamerbrede glimlach van haar.

word vervolgd

Als je de voorgeschiedenis wilt lezen, dit is de volgorde: https://annevellinga.nl/2020/03/18/droomtijd/
https://annevellinga.nl/2020/03/23/dromenvanger/
het volgende deel vind je hier:
https://annevellinga.nl/2020/04/17/droomwerk/

20 thoughts on “Dromen

  1. corry nieman

    Maak je niet dik, ik onthoud ook alleen maar flarden ben ook wel erg benieuwd of het jou lukt … yeah my Bonnie is over the Ocean ….

    Reply
    1. Anne Post author

      Ha Corry! Ja die flarden! Vannacht had ik een flard te pakken met een flesje water… einde verhaal. In de periode met Bonnie gebeurde er ‘s nachts steeds meer! Ik kan er bij wijze van spreken wel een boek over schrijven, heb dat in zeker zin maar dan heel anders ook al gedaan (Reis door de Nacht ~ ongepubliceerd 🙂 ) ~ maar zo ver ga ik nu niet hoor – de dagelijkse dingen zijn ook erg de moeite waard om te beleven in huis, tuin, op balkon of dak en daar schrijf ik ook graag over, maar ja, ik ben hier nu mee begonnen en houd er dan maar weer eens mee op 🙂

      Reply
    1. Anne Post author

      Fijn dat je altijd zo positief op mijn verhalen reageert Mieke, en leuk om te weten dat je zoveel droomt!

      Reply
  2. Wilma Phillipson

    Dromen doe ik heel weinig. Waar ik wel last van heb is zingen in mijn slaap. Gelukkig niet hardop. Maar als ik voor les met een nieuw liedje bezig ben en ik moet er nog een begeleiding bij zoeken/maken dan ben ik daar ‘s nachts mee bezig. Afgelopen nacht ook weer. Iedere keer als ik wakker werd bleek ik van binnen aan het zingen te zijn geslagen. Uiteindelijk ben ik “Vader Jacob” gaan zingen om van het liedje af te komen. En laat dat nou werken. Daarna heb ik heerlijk geslapen.

    Reply
    1. Anne Post author

      Wat wonderlijk Wilma! Ook apart dat je ontdekt hebt dat je ‘s nachts zingt. Dat heb ik nog nooit van iemand gehoord. Wel dat er mensen zijn die ontdekkingen doen in hun dromen, uitvindingen en misschien ook wel liedjes! Maar dan wil je natuurlijk wel een liedje dat je bevalt. Waar ‘Vader Jacob’ met zijn klokkenspel al niet goed voor is!

      Reply
  3. Ellie Schmitz

    Weer een mooi stukje over dromen, Anne. Het raakt mij ook hoe je van alles probeert opdat je weet wat er is gebeurd in de droomwereld. Ben heel benieuwd naar het vervolg.
    Ik heb de laatste tijd heel veel gedroomd en word ‘s ochtends ontzettend naar met erge hoofdpijn en katterig wakker. Vaak kan ik mij niets of niet veel herinneren, zijn het ook flarden. Heb ik mensen gezien die ik ken, familie, vrienden, ook diegenen waar ik in het verleden wel eens discussie mee heb gehad of iemand die mij gekwetst heeft en wat ik dan niet goed heb uitgepraat. Maar zij komen en gaan in een vloek en een zucht, alsof een film wordt gedraaid, snel. Dat alles de afgelopen tijd. Heeft het te maken met de roze maan? Heeft het te maken met onrust die ik heb gevoeld en soms nog over het virus dat rondwaart? Ik vind het spannend of voel spanning daarover. Ik verwerk op deze manier het dagelijks leven, denk ik. Toch gek dat het de laatste tijd erger is, of met een naar gevoel achteraf, maar heb niet de kennis alles uit te pluizen.

    Reply
    1. Anne Post author

      De maan heeft zeker invloed op ons droomleven, Ellie, dat weet ik uit eigen ervaring en ook van anderen. Van deze mooie roze maan weet ik maar 1 droomflard: een flesje water dat ik wilde vullen en toen werd ik wakker en moest naar de wc ~ van die dingen…
      Dat katterig worden ken ik ook, met hoofdpijn, dat heb ik nog zelden, maar als ik het heb ga ik onder de hete douche, 40 graden, en zet de straal op mijn nek en koud afspoelen en dan koffie en is de mist opgetrokken.
      Er zijn heel veel soorten dromen, de meest voorkomende zijn de verwerkingsdromen, precies wat jij zelf zegt. Deze kunnen uiterst vermoeiend zijn. Bij mij zijn ze weggegaan toen ik dankzij de opleiding Genezend Tekenen van Lisa Borstlap leerde hoe ik via tekenen in gesprek kon komen met mijn emoties. Zo leerde ik gaandeweg door te krijgen wat mij kwetste, boos maakte of pijn deed.
      Op dit moment speelt er heel veel wat inwerkt op ons onderbewuste. Het virus ~ en voor wie iets met astrologie heeft, is het Pluto, de heer van de onderwereld, de geheimzinnige planeet, die ruim een jaar zijn scepter over de wereld zwaait…

      Reply
  4. Marjolein

    Wat een reis voor jou Anne, om een flard droom te onthouden! En dat je lijkwit zag en dus de boel afsloot vind ik wel heel interessant!
    Ik droom vaak over mooie landen waar ik dan ben. Kom over de halve wereld zonder mijn bed uit te hoeven 🙂
    Gisteren was het Bolivia. Daar was een bijzondere vlinder, maar er was ook iets minder leuks – al weet ik niet meer wat. Dan zeg ik ‘s ochtends waar ik (we) ben (zijn) geweest en zeg er achteraan dat we daar al niet meer naartoe hoeven 🙂 🙂 Heerlijk en heel wat anders dan dromen van vroeger over vallen! Ik geniet wel van alle vakanties!
    Lieve groet <3

    Reply
    1. Anne Post author

      Ha Marjolein, ja joh, dat was een hele reis naar dromenland! Inmiddels decennia geleden, maar nu op de een of andere manier actueel.
      Leuk dat je over je dromen vertelt en hoe die getransformeerd zijn in de loop van je leven, van vallen naar mooie gebieden, Bolivia, hoe zo’n land tevoorschijn komt! Treffend ook dat jij daar een bijzondere vlinder ziet…

      Reply
  5. Anne Stekhoven

    Wat leuk geschreven weer! Je houdt de spanning erin. Ik heb regelmatig zeer lange en uitgebreide dromen. Ik ben de koning te rijk wanneer ik bij ontwaken de verhaallijn nog weet. Soms vormen ze de basis voor mijn schrijfsels.

    Reply
    1. Anne Post author

      Heel leuk dat je iets over je eigen droomleven vertelt, Anne. Ik herken je vreugde van de nachtelijke cadeaus! Nu je het zegt: in je schrijven zie ik soms ook iets dat ik denk ‘wow! waar haalt ze het vandaan!’ 😉

      Reply
  6. Marjan Beussen

    Spannend Anne maar vraag me af waarom het zo belangrijk voor je is om je dromen te onthouden, is het de schat die je zoekt?
    Ik droom erg veel en in die dromen gebeurd er van alles. Ik heb ze een tijdje opgeschreven.
    Als kind zijnde droomde ik dat in over een gat moest springen maar dat wilde ik niet en vocht erg hard om dat niet te doen. Na een (voor mijn gevoel) lang gevecht gaf ik het dan toch maar op en prong. Daarmee was mijn droom ten einde. Ik heb dit zelf gezien als dat ik nooit kon doen wat ik zelf wilde maar altijd MOEST doen wat er mij gezegd werd. Deze droom had ik regelmatig. Maar er waren ook erge leuke creatieve dromen waarin ik alles kon maken wat ik wilde. Vooral beelden maken of een huis verbouwen. Met name het laatste doe ik nog erg graag …verbouwen, inrichten, van niets iets maken! Dan ben ik in mijn element en heb ik het gevoel dat ik leef! Ook nu nog leuke dromen waar ik blij van wordt. Fijne zoektocht naar je dromen schat!

    Reply
  7. Anne Post author

    Ha Marjan! Een en al herkenning proef ik hier; de benarde kinderdromen, het overwinnen ervan en de transformatie. Ook dat verbouwen en van niets iets maken!
    Het zou kunnen dat je de voorgaande afleveringen niet gelezen hebt: ik verhaal hier over een proces van lang geleden toen ik een vriendin had die droomtherapie studeerde en een proefkonijn nodig had. Ze wist dat ik als kind veel aparte dromen had gehad, maar juist in die periode was ik droomloos, wat vaak is in perioden van ontspanning, wanneer je ‘s nachts niet zo hard hoeft te (ver)werken ~ ik ben altijd benieuwd geweest naar het onzichtbare en dit was een kans meer te weten te komen van mijn eigen mysterie!

    Reply
  8. Mies Huibers

    Intrigerend. Ik droom bijna altijd. Ik word daarna wakker en Ik weet dan wat ik gedroomd heb. Raar dat ik dat weet want ‘s morgens ben ik alles weer vergeten behalve dat ik gedroomd heb en wist dat ik droomde. Nooit de behoefte gevoeld om te proberen te achterhalen wat het was. Misschien toch een idee om ook eens pen en papier klaar te leggen?

    Zeer benieuwd naar je vervolg trouwens.

    Reply
    1. Anne Post author

      Jouw droombewustzijn vind ik nu weer intrigerend, Mies. Leg pen en papier maar klaar! Wie weet wat eruit komt, we zijn benieuwd!

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *