Baar-moeder

ik hou van jou
het allermeest
om alles
wat jij bent
geweest

het kind
dat klappen kreeg
en stotterde
en oorlog
tot verhalen reeg

je trouw
je humor
en je spel
de rimpels
in je oude vel 

je was er al
voor ik er was
en liet me
bij je binnen

zo kon het
veilig warm en zacht
met mij in jou
beginnen

er is geen god
voor communisten
maar jij bad vanaf dag een
verbannen en alleen
dat ik ‘t beste krijgen zou –

van papa het verstand
maar niet zijn starre aard
van jou alle liefde
die je had gespaard

ik hou van leven
en van geest
ik hou van jou
het allermeest

mijn moeder schildert haar binnenste buiten

10 thoughts on “Baar-moeder

  1. Soli

    Houden van kan overweldigen en doet zelfs soms een beetje pijn omdat het in jezelf zo raakt. Dat proef ik hier in alles.
    Mooi, Anne.

    Reply
  2. Gerard Blom

    Oh Anne, wat heb je dat mooi verwoord.
    Gevoel in woorden vervatten is een moeizame zaak
    Maar heel fijn als het resultaat weergeeft wat je zo voelde.
    Dit dus

    Reply
  3. Kees Versluis

    Oh Anne, wat ontroerend mooi. In eerste aanzicht zag ik geen Mannenlijn 7 en was een beetje teleurgesteld. Je maakt het helemaal goed met dit prachtige gedicht. Sinds Arnold Sandhaus ben ik er wel gevoeliger voor geworden. Wat een intens gevoel en houden van spreek je hier uit. Ik zie dat iedereen die reageert geraakt is. Liefde, in wat voor vorm, is toch het mooiste wat er is. Tranen!

    Reply
  4. Anne Post author

    Mijn moeder was mijn muze voor dit gedicht,
    Barbara, Ton, Soli, Gerard, Kees, Annet, Hennie en Inge
    jullie zijn mijn muze om een stap verder te gaan
    het einde weet ik net zomin
    Baar-moeder is het begin,
    Hartelijk dank!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *