Auteur & kunstenaar

De weg naar de uitgever

De weg tussen schrijver en uitgever is kort, is lang of doodlopend. Daar komt het op neer. De korte weg heeft als start de Bekende Nederland. De lange weg is de weg van de Schrijver. De rest loopt dood of zoekt een uitweg in in uitgeven in eigen beheer. Deze weg leidt volgens kenners niet naar een echte uitgever of boekhandel. Tussen het moment van afronden van een manuscript en de uitgave van een boek ligt een maand of 7 waarin tal van mensen aan het manuscript werken. Dit werk ontbreekt bij eigen uitgave. Dat is zo ongeveer de wijze les die Marelle Boersma ons meegeeft voor onderweg.
Ik moet opppassen niet de hele inhoud van haar workshop te openbaren, want dan gaat niemand er meer heen en komt iedereen naar mijn Blog. De een zijn dood is de ander zijn brood. Dat weet een thrillerschrijver, dat weet Marelle. Het ontbreekt haar niet aan lef. Kenmerk van domheid en intelligentie. Marelle is niet dom, ze is helder, punctueel, sprankelend, door de wol geverfd en weet dat met verve te brengen. Zoals dat ene personage van haar dat ze ontleende aan de werkelijkheid. Nooit doen!
Hier had mijn aandacht kunnen afdwalen.
Elk boek weerspiegelt de schrijver en diens autobiografie, niemand kan om zichzelf heen, of het nou science fiction is of  autobiografisch, het is autobiofictie zoals Connie Palmen het benoemt, of recycling zoals ik het noem. Het gaat erom wat je ermee doet. Neem Grunberg. Neem Tirza. Toevallig ken ik de persoon die ten grondslag ligt aan de hoofdpersoon. Grunberg zet zijn personage in een context waarin hij dingen doet, die hij normaal nooit zou doen – al heeft hij dat met mij wel gedaan, alleen subtieler – dat was wellicht ook een beter verhaal geworden. Maar. Een personage is niet de persoon. Mensen, gebeurtenissen, ervaringen kunnen inspiratiebron zijn waaruit een verhaal geboren wordt. Alles leeft in alles voort, zoals mijn vader en moeder in mij, maar ik ben hen niet. Dat geldt voor elke schepping. Margritte heeft dat verbeeld in zijn schilderij van een pijp en daaronder de woorden ‘dit is geen pijp’.
‘Tirza’ is Grunbergs verhaal, zijn visie, zijn schepping. Mij mag de gekunsteldheid van de constructie tegen de borst stuiten, het gebrek aan subtiliteit in de ontwikkeling van de karakters en het verloop van de gebeurtenissen, ik heb wel respect voor zijn werk. Doe het maar eens. 
Ik ging naar de workshop om zicht te krijgen op de weg van schrijver naar uitgever, het laatste uur.
Marelle bevestigde wat ik wist: uitgevers krijgen dagelijks stapels manuscripten en leggen vaak na twee regels het manuscript terzijde.
Het gaat erom de aandacht te trekken naar je manuscript. Net als bij Boer zoekt Vrouw.
Heb je die jonge boer uit Obdam gezien? Kees komt daar vandaan en herkende de boerderij van boer Bijman waar hij als kind vaak kwam. De jonge boer kreeg meer dan 1100 brieven en moest daar 10 dames uit kiezen. En snel! Het liet zien hoe in de overvloed en onder tijdsdruk de blik vernauwt naar de vooringenomenheid van verwachting. Te jong, te oud, te lelijk, te knap, te reislustig, te buiten de boot vallend. De jonge boer zoekt een vrouw die binnen zijn leven en bedrijf valt. Met uitgevers is het niet anders.
Als debutant moet je dus een uitgever zoeken die past bij jouw boek, maar ook weer niet te erg. Marelle werd afgewezen door de uitgever van Saskia Noort. Deze uitgever heeft al vier vrouwelijke thrillerschrijvers in zijn fonds. Hoe promoot je dan nummer vijf van hetzelfde? Het leuke van Marelle is haar relativerende zelfspot ‘misschien was het gewoon niet goed genoeg’.
Mijn eerste manuscript is door Artemis teruggestuurd met dezelfde mededeling. ‘Wij hebben al een schrijfster in het fonds die op uw golflengte zit. Daarbij zijn we klein en kunnen maar 1 debuut per jaar uitgeven.’
Het is de kunst de uitgever te vinden die past en plaats heeft. Uitgevers lopen niet te koop met hun gaten, die moeten de schrijvers (en hun bloglezers…)zelf opsporen. 
Tot lsot had Marelle een tip. Daarbij kan ik jullie hulp goed gebruiken.
Volgens Marelle bereik je veel, wanneer je je boek samenvat in een quote, een pakkende zin die getwitterd kan worden. Ze gaf als voorbeeld haar eigen quote voor De Babymakelaar: ‘vrouw op zoek naar haar ongeboren kind’.
Tsja. Hoe vat je 120.000 woorden samen in 7 woorden. Ik deed een poging.
‘Vrouw ontsnapt aan moord en lift mee met wolf in schaapskleren’
Die was helemaal fout. Niemand wil dat boek lezen.
Aldus terneergeslagen kwam ik bekaf thuis, moest nog naar een barbecue en tolde bekaf in bed. Ik werd wakker met nieuwe zin.
‘Vrouw komt van de foute man bij de nog foutere man’
Foute man kan vervangen worden door: agressieve, stalkende, gevaarlijke.
Geen idee of iemand dat wil lezen, 300 bladzijden dat gezeur over agressieve stalkers, bah. Dat was ook niet mijn drijfveer om dit boek te kunnen schrijven, 300 bladzijden lang. Het ging mij om inzicht en visie op dader en slachtoffer. Misschien moet dat in de quote.
‘De relatie slachtoffer-dader komt van twee kanten, fijnmazig en subtiel’  
Dat zal wel weer te lang zijn en veel te saai.

 

Deel dit bericht:

Eva Terra Incognita

Eva Terra Incognita
Te bestellen bij de boekhandel

Sophie - Genius Loci

Sophie - Genius Loci
Te bestellen bij de boekhandel

8 reacties

  1. “Eigen beheer leidt volgens de kenner nooit naar een echte uitgever of boekhandel.” Daar ben ik het slechts gedeeltelijk mee eens. De kans op succes is kleiner, maar heb je ooit gehoord van Sonja Bakker? En dan speelt er wat mij betreft een ander aspect mee. Waar haal je meer voldoening uit? Tig keer afgewezen worden door een “echte uitgever” heeft vaak tot gevolg dat auteurs het opgeven en niemand hun werk ooit ziet. Als je jouw boek uitgeeft in eigen beheer verkoop je er misschien maar 100, maar dat zijn vaak wel 100 leuke reacties, met feedback en een stukje waardering voor jouw bloed, zweet en tranen.

    Persoonlijk vind ik het altijd een beetje jammer als “proffesionals” toch ietwat denigrerend zijn over eigen beheer. In veel gevallen zijn deze proffesionals gewone mensen, die het geluk hebben gehad dat 1 of 2 van hun titels door een uitgever zijn opgepikt, maar overdag nog een echte baan hebben om de huur te betalen. Daar is niets mis mee, maar ik durf hardop te betwijfelen of deze zelfbenoemde halfgoden meer respect verdienen dan een auteur die zelf alles regelt, het financieel risico neemt en plezier beleeft aan het hele traject.

    De oplages lopen in de hele branche terug, waardoor de kostprijs per boek stijgt in een tijd dat consumenten juist meer op de prijs letten. Uitgevers zitten in zwaar weer en nemen weinig risico met onbekende auteurs. Eigen beheer zou de redding kunnen zijn van het geschreven woord, maar ik verwacht geen steun van de gevestigde orde. Logisch, die hebben andere belangen. Gaan we de muziekindustrie achterna (die ook krampachtig probeert te vechten tegen de vooruitgang)? Of gaan we samen op zoek naar een nieuw businessmodel? Het wordt een spannende tijd voor deze branche en ik ben nieuwsgierig wat jullie mening/idee hierover is.

    1. Ik ben het helemaal eens met Esther. Als je zelf uitgeeft kun je ook nog eens Onafhankelijk in je rijtje toevoegen, Anne.
      Kun je je veroorloven om je eerste boek als (gratis) E-book te publiceren?
      Als het naar meer smaakt (en dat doet het), heeft de lezer er geld voor over om deel twee te pakken te krijgen.
      Daarvoor is dan wel een uitgever te porren, want je hebt al Vraag gecreëerd…

      1. Ha Nico, wat ben jij toch een lieve, trouwe, meedenkende lezer. Daar ben ik echt heel blij mee. Voor mijn gezichtspunt: zie mijn reactie op Esther.

    2. Dankjewel voor jouw gezichtspunt, Esther. Daar zit zeker wat in.
      Ik heb twee kanttekeningen hierbij.
      *Sonja woont bij mij in de buurt. Ik heb het proces van nabij kunnen waarnemen.
      Zij had het geluk haar boeken te mogen plaatsen bij de supermarktketen Deen, die er de produkten van haar dieet omheen legde. Iedereen wil afvallen. Ziedaar de drievoudige combi die zijn werking bewezen heeft.
      Een roman is een ander verhaal.
      *Tussen manuscript en boek liggen maanden werk, waarin het boek door de handen gaat van een redacteur, proeflezers en vele anderen, die het manuscript rijp maken voor de publicatie tot boek. Dit traject mis je wanneer je je manuscript op internet zet, of zelf uitgeeft.
      Mij gaat het niet om de hoeveelheid lezers en de hoeveelheid winst, mij gaat het om mijn kind.

    1. En jouw gedichten zijn heel mooi en bijzonder, Bert, ze vervelen me nooit. Je deelt je gedichten en daarmee je visie, je emoties en je gedachten, je vermogen tot bijzonder en compact veroorden, je dichterschap. Niet voor niets heb je al vele prijzen gewonnen.
      Zoals jij je gedichten gratis op je blog zet, en ik raad al mijn bloglezers aan er eens heen te gaan via je naam hierboven – zo zet ik mijn dagelijks leven op mijn blog, mijn visie op wat er gebeurt.
      Mijn manuscripten zijn voor mij van andere orde, letterlijk een ander verhaal. Ik wens ze een goede redacteur toe en een mooi kaft en dan een eigen leven, waar ze gekoesterd dan wel bekogeld kunnen worden…

  2. moeilijk hoor maar je kunt zo’n quote proberen, en dat e book gratis is een goed plan,de lezer zo nieuwsgierig maken dat ze naar de winkel rennen om het tweede deel te kopen?
    Het is moeilijk de juiste quote te bedenken het moet de nieuwsgierigheid prikkelen maar het moet ook eigen zijn en uit jou komen, het woord fijnmazig is prachtig maar misschien te vaag of te zacht, het moet prikkelen het mag wel wat minder subtiel wat spannender even prikkelend als de run op jou tweede deel, gewoon brainstormen en niet zomaar weggeven waar je zo hard voor gewerkt hebt! succes lieve Anne

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *