Alchemie

De locatie is een ruimbemeten boekhandel in het Rotmaincentrum, het winkelcentrum van Bayreuth. Brede gangpaden tussen de boekenkasten vergemakkelijken de wandeling van kast naar kast, van onderwerp naar onderwerp. Onderuit de boekenkast steken brede planken waarop de nieuwe boeken van de kast in twee rijen liggen, de glanzende kaften lonkend omhoog. Ik loop naar de achterwand langs verrolbare houten tafels, waarop behalve boeken allerlei papierwaar staat uitgestald. Er springt een dik boek in mijn blikveld. De schrijver is MacCoun, de titel ‘Alchemie voor het dagelijks leven in de 21ste eeuw’ maar dan in het Duits.
Dat dagelijks leven doet het hem.
Ik ga zitten in een gemakkelijk armstoeltje van rood kunstleer, naast een jongeman die de reisgidsen van het Oberfrankische bestudeert.
Het alchemistisch boek opent met de geschiedenis van  een Parijs schrijver, Flamand, in de 14e eeuw. Op een dag vindt Flamand voor 2 florijn een manuscript, geschreven en getekend op wonderlijk materiaal dat lijkt op boombast. Het  gaat over het proces om van kwikzilver zilver te maken, of zelfs goud. Twintig jaren bestudeert Flamand dit manuscript. Eerst alleen, al gauw met zijn geliefde vrouw. Hij gaat naar Santiago de Compostella, waar hij geen antwoord vindt. Op de terugweg ontmoet hij een geleerde die zeer geïnteresseerd is in het originele manuscript. In ruil voor een blik erin, wil Flamand uitleg over tekst en beeld. Helaas overlijdt de geleerde voor de uitleg compleet is. De ontbrekende schakel is de Steen der Wijzen.

De auteur, een Amerikaanse, transponeert dit naar het psychisch vlak in de lijn van Jung, en ziet de ‘wens’ als Steen der Wijzen.
Een kantoorvrouw is verliefd op een muzikant. Ze wisselen telefoonnummers uit, maar hij belt niet. Hoe krijgt ze hem aan het bellen? Door te visualiseren?
Dat is geen alchemie, dat is manipuleren.
Door de onderliggende wens bewust te worden, ontdekt de kantoorvrouw haar verlangen te ontsnappen aan haar saaie baan. Ze zoekt meer creativiteit en avontuur. Ze zoekt dit nu bij de muzikant die almaar niet belt. Ze kan het ook in zichzelf zoeken en zelf veranderen. Dit is alchemie.

Ik aarzel. De 19,50 euro is een uitgave, maar overkomelijk. Wat mij weerhoudt, is de Duitse vertaling. Was de auteur Duits geweest, had ik het gedaan. Het boeit mij hoe gedachtegangen gaan en hoe die worden verwoord. Zeker een proces als alchemie had ik graag gelezen wanneer de schrijver Duits was geweest.
Iemand wees mij er op dat de Duitser in menig opzicht verder is met het verwerken van zijn oorlogsverleden dan de Nederlander. Hij baseerde zich op gesprekken die hij hierover had gevoerd met willekeurige Oost Duitsers. Ik had dat wel willen toetsen aan een boek over alchemie, bij uitstek een thema dat gaat over het voortdurend werken aan jezelf en je standpunt, waarbij oud roest door een zevenvoudig proces veranderd in goud.
Ik zet het boek terug in de kast.

5 thoughts on “Alchemie

  1. pastuiven verkwil

    Waarde Anne…

    Ik zet het boek terug in de kast….

    De enig juiste beslissing die je daar genomen hebt… Westduitsers had gevraagd moeten worden…
    Fools gold, pyriet, raderen voor ogen…

    Ik heb de Steen der Wijzen hier in mijn kabinetje liggen als je hem nodig denkt te hebben…

    Gaaf relaas en beschreven verslag Anne!! Zeer graag gelezen dus!!

    groet

    pastuiven

    Reply
  2. athy van meerkerk

    Tijdens een geleide fantasie, onderdeel van mijn droomopleiding, ontmoette ik een engel, een wijze man die mij onderricht gaf.Terug in het hier en nu zou ik een groet, een aandenken vinden.Aan het eind van die middag zochten wij allemaal een steen uit. Ik vond een steen met de kleurlijnen die overeen kwamen met het kleed dat hij aan had.Natuurlijk heb ik die steen nog steeds.Mijn steen der wijzen?Vast.Alleen ben ik niet zo wijs en struikel ik nog dagelijks.Maar de magie van die steen blijft.

    Reply
    1. Anne Post author

      Wat een ervaring, Athy, machtig! Een steen met de kleurlijnen van het kleed van je wijze man. Wow.
      Weet je, vaak bekruipt me het gevoel dat elke steen een steen der wijzen is –
      zo stil te zijn
      zo geduldig
      zo onbaatzuchtig
      alles dragend –
      ja, ik houd van stenen
      hoe vaak ik me ook stoot aan stenen des aanstoots –
      ik denk ineens aan beeldhouwers – zij hebben iets met gesteente
      er wordt gezegd dat ze vooraf het beeld erin zien en het overtollige weghakken
      er zit veel in een steen, veel meer dan ik bevatten kan
      dankjewel Athy voor de inspiratie

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *