Zijden draad

Lukkie is aangereden, gisteren, toen ik met mijn vriendin een rondedansje maakte omdat haar man ‘schoon’ is – bloed, darm, lever.
Man komt me ophalen omdat hij niet wil dat mij iets overkomt met mijn nek/schouder/arm.
We zijn rond vijf uur thuis.

Lukkie ligt in zijn wollen mandje, pootje over de rand of hij over de bar hangt, zijn lievelingshouding.
Man ziet een rossige slijmsliert uit zijn bek. Roept vrouw.
Ik leg mijn hand op zijn kop. Hij gromt en grauwt.
Het is ernstig. Zijn hals is dik of er een bontkraag om zit. In zijn mandje liggen twee van zijn nagels.
Om 19.00 kunnen we terecht bij zijn dierenarts. Die is er niet.
De vervangster is jong, doet wat ze kan en weet: verdovingsspuitje om hem te onderzoeken, bekloppen, in bek kijken, foto’s.
Om 20.30 is haar diagnose: scheur in de luchtpijp.
Ze belt Utrecht. We kunnen voor spoedopname heen.

Thuis dingen regelen voor mijn moeder. Benzine tanken.
Om 22.15 zijn we er. Dankzij tomtom…
Hij wordt in een soort couveuze gezet, achter glas, vol zuurstof.
Hij opent zijn ogen kijkt ons aan.
Wij moeten de operatiekamer uit.
Een verpleegster komt overleggen. Mogelijke complicaties, oplopende kosten, hoe ver willen we gaan.

Hij heeft tien topjaren gehad. Gejaagd op ratten en muizen, mollen en eenden.
Hij is twee keer opgestaan uit de dood. Bij zijn geboorte, toen zijn moeder op sterven lag met twee onzichtbare dode kittens in haar baarmoeder. Ik vond haar in het park in een kuil. Man en ik hebben 1 dood kitten eruit weten te trekken, een veearts de ander, maden en de baarmoeder. We kregen haar mee om thuis te sterven. Ik voedde Lukkie elke twee uur een week lang.De achtste nacht dronk hij bij Zora.
Mijn moeder wilde hem. ‘Als ik er dan niet meer ben, heb je Lukkie nog.’
Ze zijn er alle drie nog, Aal, Zora, Lukkie.
Aan zijden draden.

‘We willen een gerede kans dat hij verder kan als de gezonde kat die hij was. Geen levenslange kwakkelstakker.’
Ter beoordeling is een scopie nodig van de luchtpijp. Hoe groot is de scheur. Hoe groot is de kans op goed herstel. De chirutg wordt opgeroepen.
Om 23.50 opnieuw overleg.
Spuitje of kijken of er hoop is.
Lukkie’s stoffelijk overschot mee terugnemen of hem vechtend voor zijn leven achterlaten.
Als herstel mogelijk is, moeten ze hem direct opereren. Team van drie specialisten moet klaar staan.
We kiezen de kans.

Volgende vraag.
Als hij niet operabel is, krijgt hij een spuitje. Willen we daar op wachten?
In de nacht van Utrecht, op een stille parkeerplaats voor een somber ogend gebouw, besluiten we naar huis te rijden.
Als hij overleeft, moet hij in Utrecht blijven. We zien er tegenop om een kat die ‘s ochtends nog springlevend was, die we met onze eigen ambulance naar het ziekenhuis brachten, met een lijkwagen naar huis te brengen om twee of drie uur in de nacht. Man heeft een paar uur later 7 groenlicht gesprekken met studenten en ik kan mijn arm bijna niet meer dragen van de pijn.

Om half twee zijn we thuis. Wachten op telefoon uit Utrecht.
Maag beschermer, ibuprofen en kop warme thee. Joris showroom kijken. Had man in de gauwigheid opgenomen met zijn vooruitziende blik op de lange nacht.
Twee boertjes in Limburg die niet spreken. Ouwe koppen, kromme handen die het land bewerken zoals hun ouders, met een riek. Een koe die de wei niet in wil.
Ik pak de voorouderdraad van Moeke. Een knoop aan een touwtje laten bungelen en vragen wat te doen.
Kans geven zegt de knoop.

Telefoon.
De luchtpijp is heel. Nergens een scheur. Niet in de lengte, niet in de breedte. Het is zijn strottenhoofd. Daar zit een gaatje. Bloed en lucht zijn ontsnapt in keel en borstkas. Ze hebben niet geopereerd. Zijn toestand is kritiek. Hij ligt in de zuurstofkamer.
 Woensdag tussen 14.00 en 14.30 kunnen we bellen.
Om half vier gaan we slapen.

Om half 9 is er mail van het ziekenhuis.

Beste eigenaar,
Uw huisdier is opgenomen op de Intensieve Zorg Afdeling (IZA) van de Universiteitskliniek voor Gezelschapsdieren. Wij realiseren ons dat er een spannende tijd voor u aanbreekt. Daarin willen wij u zo goed mogelijk begeleiden.
Het is heel belangrijk dat het verblijf van uw huisdier zo aangenaam mogelijk is. Het verzorgen, verplegen, bewaken en behandelen van onze patiënten heeft bij ons daarom de hoogste prioriteit.
Mede daardoor is het niet altijd mogelijk voor u om uw huisdier te bezoeken wanneer u dat zou willen. Om toch in contact te blijven met uw huisdier hebben wij het TelePetsysteem in gebruik genomen.
TelePet biedt u de mogelijkheid om thuis (of eigenlijk overal waar u internettoegang hebt) camerabeelden te zien van uw huisdier terwijl het is opgenomen op onze afdeling. Dit kan via het inloggen op een speciale website met de hulp van een computer en standaard internettechnologie.
Het TelePetsysteem is een aanvulling op de dagelijkse telefonische contacten en uw eventuele bezoeken. Op deze manier hebt u de mogelijkheid uw huisdier te zien wanneer u dat uitkomt.
Een ander voordeel kan zijn dat ook familie, vrienden en kennissen mee kunnen kijken en meeleven.
U beslist uiteraard zelf of u mensen mee laat kijken en aan wie u uw persoonlijke inloggegevens beschikbaar stelt.
Als afdeling hebben wij daar geen bemoeienis mee en zijn wij daar ook niet verantwoordelijk voor.
In deze handleiding wordt beschreven hoe TelePet werkt.
Met vriendelijke groet,
Dr. Joris Robben
Hoofd Intensieve Zorg Afdeling

 

Heel lief. Ik doe alles wat moet, het scherm blijft wit…
Straks bellen….

18 thoughts on “Zijden draad

  1. Dirk Pool

    Meeslepend verhaal. Hoop dat alles goed komt. Dat het strottehoofd zich herstelt. Denk af en toe ook weer aan een huisdier. Maar kan er helaas niet voor zorgen.

    Reply
    1. Anne Post author

      Dankjewel Dirk, dat je zo meeleeft met mij – en wat gun ik het jou, herstel en een huisdier…

      Reply
  2. anne b

    Nee he zit ik hier te huilen, onze grote zwarte held……
    Ik heb gelezen,eerst een kaarsje aan gestoken en nu even laten weten dat ik meeleef.
    Liefs en kuz.

    Reply
  3. engel

    O Anne, Het is bijna niet voor te stellen, die prachtige, sterke Lukkie. Ik wens hem alle geluk en volledig herstel en voor jou ook.
    Heel veel sterkte.

    Reply
  4. Anne Post author

    http://www.cameramanager.com/telepet/index.php#
    bovenste: vellinga
    onderste: lukkie

    Ik ben net gebeld door de chirurg (16.25) en de hoop groeit!
    Dank voor al jullie wensen en kaarsjes! En ga er alsjeblieft mee door…
    Ze vond Lukkie opmerkelijk gespierd, wat zijn redding kan betekenen.
    Geen breuken!
    Gaatje in strottenhoofd is bezig zichzelf te dichten zonder operatie!
    Hij heeft tekort lucht, bloedverlies, shock, stress en pijn.
    Hij ligt in zuurstofhokje, krijgt pijnmedicatie en vocht.
    Als hij de nacht goed doorkomt en gaat eten komt het goed…
    Als hij niet gaat eten, mag ik morgenavond komen om hem aan het eten te krijgen… 🙂

    Reply
  5. anneketanneke

    Oh jee, ik wens jou en Lukkie veel sterkte en wens dat hij er doorheen mag komen… het is een dappere strijder…dus wie weet!? ‘n Voorspoedig herstel gewenst.

    Reply
  6. Nelleke

    Vreselijk hoor ,wat was dat schrikken.We hopen dat Lukkie goed door de nacht komt en jij ook en dat alles weer goed komt

    Reply
  7. Lien Janken

    Heee Anne… hou de moed erin, lieverd. Zijden is de sterkste vezel ter wereld! Heel veel sterkte met Lukkie (it’s all in a name, moet je maar denken). XXX

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *