Fijne dag

Met de handen vol boodschappen kom ik Deen uit, de Super bij mij in de buurt. Ik dacht dat ik alleen groente zou halen en liet de fietstas hangen aan mijn fiets. Dat vergat ik in de gangpaden met koekjes, sap, brood, vleeswaren, kattenbrokjes en fruit, en zo kom ik met de armen vol langs de Daklozenkrant bij mijn fiets. Nog een heel gedoe om al die spullen te verplaatsen naar een fietstas waarvan de rits dicht zit. Dankzij dit euvel hoor ik de frisse jongensstem achter mijn rug.
‘Ik heb een fijne dag gehad, mam.’
Een zin die regelrecht mijn hart in suist. Een kind dat dit tegen zijn moeder zegt. Een wijs kind. Een lief kind. Een bedachtzaam kind,  de dag beschouwend die achter hem ligt. Bijzonder dat hij de uitkomst deelt met zijn moeder en wel op een manier dat er dankbaarheid in doorklinkt, zonder dat hij fleemt of paait of vraagt om meer. Dat een zo’n zinnetje een kinderziel kan blootleggen, verbaast me. Ik popel dit jongetje te zien, maar durf me niet om te draaien met die tomaten en druiven en koekjes in mijn armen, elke onverhoedse beweging kan het wankele evenwicht verstoren. Ik wil niet over de grond kruipen, niet op zo’n broos moment.
‘Heb je geen rare buik meer?’
‘Nee mam!’
‘Niet meer misselijk?’
‘Nee!’
‘Ook geen vol hoofd meer?’
‘Het is druk op school mam.’
Eindelijk heb ik de rits open en laat alles de tas in glijden.
‘De juf wil ons veel leren, mam, en daarom praat ze veel, maar de kinderen praten tegelijk ook, want die hebben allemaal veel beleefd en…’ Hij zucht, heeft er even geen woorden voor.
Dat is het moment dat ik bevrijd ben van mijn boodschappen.
Een kleine, magere jongen van hooguit acht jaar, een doodgewoon jongetje met een bruine broek, een bruin jack, kortgeknipt stijl blond haar en een brilletje met stalen montuur. Zijn hoofd is opgericht naar zijn moeder, een vrouw met hetzelfde stijle haar, dezelfde kapper die van geen mode weet, een wijze glimlach om haar mond.
‘Fijn dat je het een fijne dag vond.’
‘Ja mam.’
Smeltend stap ik op de fiets en keer huiswaarts met overstromend hart.

31 thoughts on “Fijne dag

    1. Anne Post author

      Ha Athy, dat denk ik ook, ik kreeg het gevoel dat hij heel open en gevoelig is en dat het leven van alledag hem gauw teveel is. Zo wijs ook van zijn moeder hem dan een dagje thuis te laten – althans, dat gevoel kreeg ik dus ook…

      Reply
  1. willem lommert

    genieten van je woorden….veel om ons heen kan je diep treurig doen zijn op een dag …maar dit is er ook en kan zorgen dat je hoofd er weer aan herinnerd wordt ..prachtige mensen blijven er …;)

    Reply
  2. dimph

    Oor en oog voor ” wat wij kleine dingen noemen “maar eigenlijk zo groots zijn, zo intens mooi en ontroerend. Vol begrip en openheid.

    Mooi zoals jij je “getuigen zijn van “weer op papier weet te zetten.
    xxx

    Reply
  3. Hannelore

    Omdat jij het zo mooi opschrijft krijgt iets wat gewoon maar zo aan je voorbij gaat zoveel waarde. Mooi, Anne

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *