Op weg naar het Fichtelgebergte – Ya hai Ye

Sinds donderdag 19 december 2013 geen spoor van Blogje en dan kun je op je vingers natellen dat ze op de enige plek ter wereld is zonder internet: het Fichtelgebergte, tussen Ficht en Eik, Ahorn en Beuk op de Koningsberg. In het dal is wel internet, alle mogelijke stralen vallen als wriemelende vermicelli op de bodem tot in het Freizeithaus, maar dat heeft dan weer zo’n onverwoestbaar antieke Duitse grundliche computer dat hij Blogje niet aankan.
Daar zitten we dus. Zonder: internet, televisie, radio, CD, DVD, leidingwater, gas, olie… volop te genieten. Dat woord zit niet voor niets zo in elkaar, ge-nieten.

Voor we daar heen gaan, zoemen we eerst in op de ochtend van 19 december, een donderdagochtend.
Alles is zoals het is voor vertrek. Met een verschil. Of eigenlijk twee.
Man moet deze donderdagochtend nog een les geven. Deze wordt afgezegd.
Man moet in de middag naar een vergadering. Deze wordt eveneens afgezegd.
Man gaat niet bij de pakken neerzitten maar bij zijn computer. Nu kan dat nog.
Man internet.
Vrouw pakt in.
Voorziet  daarbij alle mogelijke calamiteiten tijdens haar afwezigheid. Daarmee zou een dummy gevuld kunnen worden. Er kan namelijk veel mis gaan. En voorkomen worden. Dan moet je wel op stel en sprong nog even bij de dierenarts vlooienspray halen van veiligste en doeltreffendste en dus duurste soort voor geval er middenin de winternacht een vlooienplaag uitbreekt op poezen die nooit vlooien hadden, hebben, mogen hebben. Zal je altijd zien dat vlooien vlooien kunnen als schoonzus de scepter overneemt.

Daar komt schoonzus al aan met koffertjes en stralende lach en doodleuke opmerking: ‘dit is de eerste keer dat ik echt zin moest maken en daar ben ik nog niet mee klaar, het was zoooooooooooooooo gezellig thuis in Amsterdam…’
Precies dit penibele moment komt Man de trap afgebonkt met de stralende lach van de gelukkige winnaar van toch minimaal de Lotto.
‘Ik was precies op tijd met mijn bod en nou heb ik in Rijssen een overnachting gewonnen bij een Fletcherhotel! Heb jij alles gepakt? Komop, dan zijn we maar vast weg en is het morgen een stuk rustiger om in het Fichtelgebergte te komen en dan kunnen we gelijk de zeefdruk ophalen die Elsbeth Cochius gemaakt heeft bij jouw liedje.’
Dat liedje ben ik glad vergeten en de zeefdruk ook en Ya hai ye, de liedbundel waar het in staat…

Man heeft alles op een rijtje. Rijweg, rit, route. En passant ziet hij zijn zus ook nog staan, waarbij hem acuut de raarste calamiteiten te binnen schieten tijdens zijn afwezigheid, van die calamiteiten met stekkers en aanhang die in zijn getrappel van verlangen naar vertrek allemaal in vijf minuten uitgelegd moeten worden aan zus, die nog met een been in Amsterdam zit…

Kortom. Tot grote opluchting van schoonzus, moeder, assistent van moeder, Duitse gasten, Franse gasten en buren stappen Heethoofd en Zenuwpees de volgeladen wagen in, starten, zwaaien, toeteren en weg zijn ze.

Na drie minuten heeft Man het helemaal naar zijn zin, om precies te zijn het moment dat hij de snelweg op scheurt.
‘Zie je?’
Ik zie het niet.
‘Geen enkele file! Dat is het mooie van ‘s middags vertrekken. Lekker op ons gemak die zeefdruk ophalen, kan die morgen mooi in ons huisje hangen en na Elsbeth naar het vier sterren hotel met eerst een koffie met een Beerenburger voor mij en een Baileys voor jou en dan een vier sterren diner met uitzicht op het bos, een goed bed, tv op de kamer, morgenvroeg in alle rust een uitgebreid ontbijt en dat allemaal voor een prikkie dankzij mijn perfecte timing op het leukste nippertje. Dan zijn die lui van zo’n hotel blij dat ze tenminste een gast hebben en dat zijn wij. Joehaai!’
‘Ya hai Ye!’

https://annevellinga.nl/?p=5328

http://www.gehrelsonline.nl/a-61/Ya-hai-Ye-liedbundel-vol-helden

 

 

11 thoughts on “Op weg naar het Fichtelgebergte – Ya hai Ye

  1. jannie harmsen

    Anne, ik zie het weer helemaal voor me, wat heb je toch een heerlijke schrijfstijl!!
    Ik heb van je boek ook enorm genoten, ik heb het gelezen, zoals je een heerlijke maaltijd nuttigt. Langzaam, alles goed proeven, nog eens opscheppen en lang! nagenieten….

    Veel groetjes!
    Jannie

    Reply
  2. athy van meerkerk

    Juist, weer een blog, hoera. Gemist. Tussen alle feesten door de rust van jouw blogs gemist. Want al kan je behoorlijk roerige avonturen beschrijven, ik word daar zo heerlijk rustig van.

    Reply
  3. willem lommert

    beeldend…of ik erbij aanwezig ben ;),,,heerlijke humor er tussendoor verweven…weer met plezier gelezen..zekers ,)

    Reply
  4. dimph

    chips, verkeerde knop, weer opnieuw reactie schrijven haha,

    Blij dat je terug bent en meteen weer “tijd “voor’n super verhaal. Heb het helemaal meebeleefd , wat schrijf je toch heerlijk.
    Kan me je gestress helemaal voorstellen , maar met zo’n MAN kom je nog eens ergens.

    Ge-nieten…..mooi dat streepje ertussen.

    Reply
  5. Egbert Jan van der Scheer

    M’n vrouw zou er jaloers op worden als ze merkt dat ik jou zolang gemist heb. Doe ik haar nooit; …. zegt ze. Toch liet je mij meteen alle herinneringen ophalen van de tijd dat wij nog in de auto samen naar Oostenrijk gingen. Ook paniek en vreselijke grote beren bij haar op de weg. Maar die schiet ik er wel af hoor.
    Fijn weer een avonturenaflevering van jou te lezen. Ben nog niet naar de boekhandel geweest wan “Oostenrijk” is gedurende half december tot na Oud en Nieuw bij ons geweest en dan is lezen nu eenmaal onmogelijk.
    Tot je volgende blog maar weer. :*

    Reply
  6. Marjolein

    Jaaaa je bent er weer! En je schrijft over je vertrek, dus er komt nog veel meer leuks voorbij?
    Ik ben (zoals altijd) heel benieuwd en geniet nu al mee van een verblijf dat een maand geleden plaatsvond, haha 🙂

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *