Kisten

Arie is er nooit als ik bij mijn vriendin ben. Je zou bijna denken dat ze geen man heeft, maar aan haar huis en tuin en atelier en rekwisieten te zien heeft ze hem in de houdgreep. Dat wil zeggen, hij is altijd ergens waar je hem wel hoort, maar niet ziet, hoog op het dak, ver in de sloot, opgeborgen in de loods of in de schuur. Om haar Arie hangen geluiden die werelden van avontuur oproepen. Plonzen, kletteren, rammelen, snerpen, bonken, ratelen, grommen, zoemen, het kan niet op en uit de schuur komen geluiden die er werkelijk toe doen. IJselijk gesnerp en diep gebrom. Arie is zo’n man die spannende dingen doet, maar je hebt hem op het eerste gehoor liever in de schuur dan in de slaapkamer.

Staat hij ineens voor mijn deur. Alleen weet ik niet dat hij het is, deze mysterieuze verschijning met een aanhangwagen vol brandhout. Hij staat er geluidloos bij. Stapt mijn vriendin ineens uit de auto.
‘Ha Anne! We komen even brandhout brengen dan zijn wij ervan af en jullie konden dat toch goed gebruiken?’
Mijn vriendin weet altijd alles van mijn hoed en mijn rand. Ik weet niet eens wie haar Arie is. IJzer moet je smeden als het heet is.
‘Kom erin! Gezellig even wat drinken!’
Vriendin volgt lachend, Arie zwijgend.

Eenmaal aan de drank, grijp ik mijn kans.
‘Heb je de laatste tijd nog wat leuks gedaan in de schuur, Arie?’
‘Niet echt.’
Iemand die altijd in de schuur zit, vindt dat heel gewoon en gewoon is niet echt leuk.
‘Wat is het leukste dat je van de week gedaan hebt?’
‘Niks.’
Ik met mijn leuk.
‘Heb je nog wat spannends gedaan?’
‘Niet echt.’
Hoe krijg ik Arie uit de boom.
‘Niet in een boom geklommen of zo?’
‘Jawel.’

Dat is toch niet te geloven!
‘Wat deed je in die boom?’
‘Een kist ophangen.’
Is dit humor uit de schuur? Arie kijkt of het heel normaal is kisten in bomen te hangen. Niet spannend, niet leuk.
‘Waarom deed je dat?’
Zijn mond begint te krullen en zijn ogen beginnen te fonkelen. Ik snap wat mijn vriendin in hem ziet.
‘Voor een uilennest.’

Mijn vriendin ontwaakt uit haar roes, op warme thee kun je behoorlijk wegsoezen.
‘Oooh, is die kist daarvoor. Ik dacht al, wat doet Arie nou in die boom met een kist?’
Wat meteen duidelijk maakt dat Arie zoveel en zo vaak ondoorzichtige dingen doet, dat je als vrouw beter je mond kunt houden. Niks zo irriterend in een productief mannenproces als een jengelende vrouw met haar ‘wat doe je in de sloot Arie? En op het dak? En in de loods? Wat is dat voor gesnerp, gebonk, geronk, gedonder?’
Een lachkriebel slaat toe, eerst bij mij en dan bij mijn vriendin. Aries fonkelende blik krijgt iets wat mijn vaders blik kreeg als hij ook eens wat zei en wij de slappe lach kregen. Door het stof der jeugdzonden gebeten, weet ik onmiddellijk de vraag te stellen die een teleurgesteld man terughaalt in de ring.
‘Lokt zo’n kist uilen in je tuin?’
‘Nee.’
‘Niet?????’
‘Die uil zit er al, maar hij wil de kist niet in.’

Dankzij dezelfde jeugd waar ik het net over had, blijf ik bij de les.
‘Waarom wil hij er niet in?’
Arie geeft zich gewonnen. Hij grijnst.
‘Er moet nog een kist komen.’
Mijn vriendin is nu ook helemaal in het gesprek, man, tuin, kist, uil.
‘Man! Dan timmer je toch nog een kist in die boom!’
Man trekt een grimas.
‘Dat kan niet in dezelfde boom. Ik heb het gisteren nagevraagd. Ik moet nog een boom hebben voor die tweede kist en die heb ik vorige week tot brandhout gezaagd.’

30 thoughts on “Kisten

  1. Marjolein

    Geweldig, die Arie ๐Ÿ™‚
    Natuurlijk maak je een uilenkist en dan krijgen jullie het hout van de tweede boom voor de uil, haha. Dat je bij de les kon blijven, knap!

    Reply
  2. Maja

    Hahaha Anne, wat ben ik blij dat jij weer een eigen PC hebt, en die vriendin… want als je die vriendin niet had, dan was die man er ook niet, en had je over iemand anders moeten schrijven, ik zou niet weten wie er in de buurt zou komen die niets zegt en toch een A4tje vult via jouw vingertoppen hehe

    xxx

    Reply
    1. Anne Post author

      O Maja, wat kun jij toch bevlogen reageren en tot iets komen wat mij dan weer zo aan het breeduit glimlachen maakt, dankjewel!

      Reply
  3. Edgard

    Dir is nu zo’n gesprek waarbij “man denkt moeten ze daar nu over beginnen en uit beleefdheid toch een antwoord wil geven, hierbij weet hij al dat het verhaal geen bevredigend einde zal hebben. De gevelde boom wordt het klapstuk, treft de lachspieren
    alhoewel het eigenlijk droevig is, je doet dan al iets voor de natuur en dan moet je eerst nog een boom planten. Bij ons zeggen ze dan” Boompje groot, baasje dood “.
    Waar nu die tweede kist moet komen? ik blijf het antwoord schuldig.
    .Met wat geluk komt er toch nog een oplossing.

    Reply
    1. Anne Post author

      wat goed dat jij even zeer duidelijk het gezichtspunt van Arie in ons midden plaatst – want die kant is er zeker ook – maarrrrrrrrr, wij hebben natuurlijk wel voor de nodige troost en opties gezorgd na onze uitermate ongepaste lachstuipen…. waarbij Arie zelf ook niet ernstig kon blijven, lachen is ook nog eens aanstekelijk –
      en nu is hij in onderhandeling met zijn buurman en diens boom – en groeit het uilenbewustzijn!!
      dus dat had je goed voorzien edgard!

      Reply
  4. jos

    Heerlijk om over zoiets te schrijven, echt keukentafel gesprekken,
    ik heb genoten Anne,

    nog even…ben ik nou de enige , die die codes onderaan niet goed heeft???
    groet pip

    Reply
    1. Anne Post author

      je bent binnen Jos!
      en de codes zijn soms lastig, maar anders barst het hier van de robots en spammers…
      die kunnen niet wat jullie kunnen, zij komen niet door de code heen.
      groet!

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *