Oude Adel

Kees in zijn element

Ga met mijn man eens gezellig winkelen. Dat lukt niet. Punt 1 heeft hij altijd iets beters te doen. Punt 2 heeft hij nooit iets nodig. Punt 3 krijg je hem in zijn vrije tijd de werkbroek niet uit. Die broek staat de hele week stijf van de lijm en de verf en de modder klaar om in te stappen. Wee de vrouw die zijn werkbroek wast. Dan is hij zijn model kwijt en alle inhoud die er in schuilgaat, van spijker tot boorkoppen, sleutels, plakband, oogjes en moertjes, LED lampjes en batterijen. De Super is de enige winkel waar ik hem nog wel eens krijg. Terwijl ik in de boerenkool en de aardappels graai, kijkt hij verlekkerd naar de kippenbouten. Dit valt een rafelig oud vrouwtje op.

‘Meneer, kunt u voor mij een kippenboutje pakken van de bovenste plank?’
Kees ziet een halve meter onder zich een verschrompeld wijffie staan. Haar lukt waar ik naar fluit. Hij smelt bij de aanblik van zoiets fragiels en verweerds aan zijn voeten. Hulpvaardig en galant als hij onder zijn aangekoekte schillen is, pakt hij zo’n lekker kippenboutje waar hij zelf zin in heeft. In één oogopslag ziet hij de gepeperde prijs van het boutje en de bittere armoede van het vrouwtje. Hij formuleert het tactisch.
‘Wilt u niet liever een schoongemaakt filetje van de onderste plank?’
Hij doelt op de voordelige euroshoppers.
‘Nee! Die krengen smaken nergens naar!’
Ze rukt hem de kippenbout uit handen.

Als Kees even later, alweer verlekkerd, voor de wijnkast staat en de bovenste plank boven zijn begroting gaat, staat zij alweer naast hem.
‘Meneer, wilt u voor mij een fles champagne pakken?’
Kees stelt zijn gedachten bij. Dit moet zo’n stille rijke dame zijn, Oude Adel die vermomd als bedelaar de gewone wereld doorkruist. Hij reikt haar het kostbare flesje aan.
Als hij in de volgende gang tussen de koekjes, lekker en toch voordelig, zoekt, staat Oude Adel alweer achter hem.
‘Meneer, wilt u voor mij die grote doos Belgische bonbons pakken?’
Oude Adel heeft smaak.

Bij het melkvak zijn het de roomboter en de mozzarella van echte buffelmelk. Ook bij het dierenvak is het de haute cuisine voor haar kat, ongetwijfeld een Heilige Birmaan, een Pers of een Abessijn. Oude Adel leidt Man door de upper class van de Super. Hij gaat er onwillekeurig statig van lopen in zijn sleetse werkmannenbroek, kon zelf wel doorgaan voor Oude Adel. En passant laat hij zich verleiden ook een duurder flesje wijn in eigen kar te stoppen, terwijl hij net in zijn alcoholvrije periode zit.

Bij de kassa kijkt hij ontnuchterd naar zijn vrouw met haar boerenkool, haar aardappelen en worst. Terwijl we onze waar op de loopband leggen, horen wij achter ons gekrakeel. Vier stevige Superjongens staan rondom het fragiele mensje. De jongste bediende tilt een zware boodschappentas van de grond.
‘Doe uw tas eens open!’
Ze weigert.
Hij opent de tas.
‘Zo! Champagne, kippenbout, bonbons, mozzarella, roomboter en Whiskas? Dat komt niet vanzelf in uw tas. Ik moet u in hechtenis nemen!’
Jongste bediende groeit boven zichzelf uit. Het oude mensje krimpt.
‘Laat los!’
Ze krijst als een angstig dier. Verheug je je op je laatste avondmaal, word je ingerekend als winkeldief.

Kees maakt zich uit de voeten, rent naar de uitgang, mij achter zich aan. Voor de deur stopt een politiebusje. Twee politiemannen in streng dienstuniform spurten de draaideur door, handboeien in de aanslag. Kees duwt mij door de andere kant van dezelfde deur naar buiten.
‘Ik vond het al zo raar dat haar mandje niet vol raakte.’

29 thoughts on “Oude Adel

  1. G.Blom

    Leuk stukje met dat winkelen . Soms wordt dat aangeduid met “”proletarisch shoppen””
    Niets is gratis, en zelfs dat niet…Zolang de regels van de wet er zijn en je niet wordt aangesproken op het ontduiken daarvan, is het allemaal geoorloofd… Tot volgend keer

    Reply
  2. Mies Huibers

    Ik word ook wel eens verzocht iets uit de hoogte voor iemand te pakken. Ik pas voortaan. Heerlijk verhaal. Erg klantvriendelijk zijn die hoogtes trouwens niet. Ruimte is geld zal het motto zijn.

    Reply
  3. Dimph

    Ik ben geen oude adel maar wel een klein wijffie dat nooit een leuke vent als Kees tegenkomt bij de supermarkt. En van arre moede zelf de kast inklimt om iets uit de aanbieding van de bovenste plank te pakken.
    Leuk stuk Anne bizar ook zo’n gebeurtenis

    Reply
    1. Anne Post author

      wat goed dat jij ziet hoe leuk Kees is en dat je bij gebrek aan zo’n vent zelf de kast inklimt! ja, wat een bizarre gebeurtenis hè, die moest ik vertellen natuurlijk.

      Reply
  4. Klaske

    Misschien kan je toch beter met Kees nieuwe broeken gaan kopen. Mijn man zei laatst: ‘ ‘jasses ik moet nieuwe broeken…. ’ terwijl ik dacht heerlijk nieuwe broeken kopen…

    Reply
    1. Anne Post author

      wel geinig dat hij dan begint met jas…… afijn, naast deze werkbroek die als kunstwerk zou kunnen fungeren op een pied-de-stal in een mannenwinkel, ‘moet’ Kees toevallig ook een nieuwe spijkerbroek, wat hij uitstelt, en als ik hem dan eindelijk zo ver heb dat we in een winkels staan en hij past er 1, koopt hij er gelijk minimaal 3 dezelfde voor de komende jaren…

      Reply
  5. athy van meerkerk

    Arme Kees, die beschuldigd had kunnen worden met de woorden “heeft die meneer allemaal in de tas gedaan”…
    Het is bepaald een met smaak opgediend verhaal en bijna met Kees in de hoofdrol.

    Reply
    1. Anne Post author

      o Athy! dat is echt weer die wijze blik van jou, had ik helemaal nog niet aan gedacht… is ons/hem gelukkig bespaard gebleven ~ warme groet!

      Reply
    1. Anne Post author

      Dat is een mooie binnenkomen Iem, leuk dat je mijn site gevonden hebt en gelijk zo’n originele reactie, waarvoor dank

      Reply
  6. Kees Versluis

    Wat een prachtig verhaal weer Anne. Vooral de draaideur uitgaan op die manier is typisch Kees denk ik.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *