Ginungagap

Iedereen weet nu wel dat mijn debuutroman eraan komt. Vol verwachting klopt ons hart. Nu eens even heel wat anders. Over toen ik nog vakantie had en rust en stilte en niets… een week geleden in het geheimzinnige Fichtelgebergte waar wolven huilen in de nacht en lynxen ronddolen, waar de mare waart van kabouters die goudaders wijzen,  daar, op die plek is het goed toeven voor aanloopkatten…

Leo ligt lekker op de ene bank en op de andere bank, buikje rond van de ‘brekkies’ die lekker weg happen, stuk eenvoudiger dan adders en ratten en ander gebroed en goed om een speklaagje op te bouwen… de winters zijn hard in de bergen, 20, 30 graden onder nul…

Leo op de Duitse hoekbank
Leo op de Duitse hoekbank

 

Leo op de luie bank
Leo op de luie bank

Man zit-ligt-hangt op de bank, met als grootste activiteit het dragen van de krant op de benen, het omslaan der bladen, het heffen van een glas en glimlachen. Of, zoals ze in West Friesland zeggen ‘mooi zitten en wegwezen’. Ze zeggen wat anders, maar dat raak je kwijt als je daar bent…

Man op de bank
Man op de bank

Vrouw kijkt de nacht in…
Daar is niets…

489

Ginungagap

duister der Edda
begin der tijden
oneindige diepte
van nevel en vuur

ijzel en rijp
en ijskoude wind
vonken en
gloeiende sintels

wat was in duister
weerspiegelt
in licht

32 thoughts on “Ginungagap

      1. Marjolein

        Man is inderdaad mooierd! Die mag je af en toe wel in een donker bos verbergen 😉

        Leo is ook een knapperd en ziet er gezond uit.

        Edda: een van de eerste puzzelwoorden die ik ooit leerde 😉
        Daarmee absoluut niet te kort willen doend aan jouw schrijven: daar geniet ik altijd van!

        Reply
        1. Anne Post author

          ja, marjolein, mooitje hè – hij is nou mooi wezen in de tuin….
          Leo zijn staart was vorige keer bijna geheel afgebeten door de vos, maar zit nu weer vast.
          En daar ken ik de Edda ook van 🙂

          Reply
    1. Anne Post author

      Het was idd een heerlijke vakantie, Edgard.
      Ik staar nu naar je getallencode….
      wie het weet, mag het zeggen 🙂

      Reply
  1. willem lommert

    om in die tijd je hoofd te vullen met de indrukken die je daar opdoet ;)….zo te lezen goed bevallen ,)graag gelezen

    Reply
    1. Anne Post author

      ja, dat is het, of eigenlijk helemaal niet Willem Lommert!
      Wat een achternaam ook weer – lommerrijk….
      het hoofd zakt leeg, en het hart waait open,
      geen idee – maar het is heerlijen ik lees jou eveneens met graagte

      Reply
    1. Anne Post author

      Mieke, kwam die nou net precies bij jou langs? die zandhagedis vond ik op een looptocht in de duinen – ik vind het zelf ook altijd zo geinig wat er toevallig opduikt naast de tekst – jij had de bonus
      (als vaker 😉 )

      Reply
  2. Lien Janken

    Het ziet er naar uit, dat je batterij nou weer een beetje opgeladen is 🙂 En… eindelijk een plaatje bij de tot nu toe mysterieuze Man… Je hebt een rijk leven, Anne. <3

    Reply
  3. pastuiven

    Ha lieve Anne:)

    Je titel he… ik heb ooit eens een reeksje geschreven waarin het voorkwam evenals Ragnarok…

    leuke fotoos!!

    spannende dagen voor je!! alvast heel veel succes gewenst!!:)

    groets

    Reply
      1. Anne Post author

        Wow pastuiven, ook in november! bij jou vorig jaar!
        wat een zielsverwantschap. ik ben gelijk gaan kijken en liken, ik doe hier jouw onverbeterlijke slotregels…voor de rest klikken op de link!

        GINUNGAGAP
        ……
        koude donkerte
        verlicht door zielshitte
        houdt de aarde
        draaiende

        Reply
  4. Jannie Harmsen

    Vrouw kijkt de nacht in, daar is niets? Ik zie daar de ‘flits’ van Anne, letterlijk en figuurlijk! 🙂

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *